Sinds 1 juli 2026 werkt Corien (35) bij ROS. Twee dagen als maatschappelijk begeleider in de opvang en één dag in de week begeleidt ze de Dreamers. De jongeren die tussen wal en schip vallen zodra ze achttien jaar zijn en hun recht op onderwijs verliezen.
Na haar studie HBO Social Work in Utrecht wilde ze het liefst met jongeren werken, bijvoorbeeld in een justitiële jeugdinrichting. “Maar daarvoor moest ik eerst steviger in mijn schoenen komen te staan. Ik miste de nodige levenservaring. Ik had nog nooit tegenslagen meegemaakt. Ik had een zorgeloze, beschermde jeugd in een klein dorp in de buurt van Den Bosch. Ik groeide op in een liefdevol gezin met fijne ouders en een broer. Mij is met de paplepel ingegeven dat iedereen gelijk is en je moet opkomen voor de mensen die dat zelf niet kunnen.”
Ze ging werken als leerplichtambtenaar. “Daar maakte ik kennis met veel verschillende mensen, milieus en denkbeelden. Maar er knaagde iets. Een sterk gevoel van verantwoordelijkheid voor mijn medemens. Ik voelde de urgentie om de wereld te veranderen. Ik ging vrijwilligerswerk doen in Griekenland, in Athene, maar vooral op het eiland Samos waar bootjes vol vluchtelingen aan land kwamen. Dan blijkt het uitzichtloze nog uitzichtlozer. En het wanhopige nog wanhopiger. Maar je doet het samen. Ik ging erheen als idealist en kwam na vier jaar terug als activist. Zonder de illusie dat ik de wereld kan veranderen, maar met de overtuiging dat je je moet uitspreken, kunt demonstreren en als groep je stem sterker kunt laten klinken.”
Corien ging werken bij het COA en groeide van begeleider van alleenstaande, minderjarige jongeren naar een meer coachende rol voor collega’s. “Naarmate je doorgroeit in de organisatie, kom je toch weer verder van de dagelijkse praktijk te staan. En onder druk van politieke veranderingen, moet je op een gegeven moment beleid uitvoeren waar je niet achter staat. Bij het COA zetten ze uiteindelijk mensen op straat die we bij ROS weer opvangen. Echt iets kunnen betekenen voelt voor mij beter. Iedereen verdient een kans. Het is belangrijk de mens te blijven zien en naast hen te staan, zodat ze er niet alleen voor staan. Ik wil mensen opnieuw in hun kracht zetten. Ook ik ervaar dat ik bij ROS in mijn kracht sta. Practice what you preach. Ik ben op de juiste plek aangekomen.”
